Leczenie dysfunkcji okluzyjnej startych powierzchni zębów

O chorobie okluzyjnej mówimy wtedy gdy pojawiają się nieprawidłowe kontakty górnych i dolnych partii zębów. Zjawisko to powoduje nadmierną pracę mięśni, które z biegiem czasu niszczą staw skroniowo-żuchwowy oraz same zęby.

 

Jakie są tego przyczyny i jak do tego dochodzi?

Najczęściej problem z okluzją to wynik kilku problem zdrowotnych, często nie tylko stomatologicznych, mogą to być:

– problemy ze stawami

– zaburzenia narządów ruchu

– braki zębowe

– wady zgryzu

– nieprawidłowo wykonane wypełnienia zębów lub uzupełnienia protetyczne

– stłoczenia zębów będące wynikiem wyrzynających się w późnym wieku zębów ósmych

 

Jakie są objawy?

Najbardziej charakterystycznymi objawami dysfunkcji są nadmiernie starte powierzchnie zębów. To one powinny być sygnałem do zgłoszenia się na wizytę do stomatologa.

Bardziej zaawansowane postacie dysfunkcji często współistnieją z:

– trzaskami stawów,

– szczękościskiem

– bólami głowy,

– zmęczeniem mięśni twarzy i szyi,

– nadwrażliwością i bólami zębów,

– zaciskaniem i zgrzytaniem zębami,

– powstawaniem recesji dziąsłowych,

– rotacjami zębów i zmianami ich ustawienia.

Takie zmiany są mniej lub bardziej rozłożone w czasie dlatego warto zwrócić uwagę na pierwsze objawy.

 

Jak leczymy?

Po ustaleniu przyczyny dysfunkcji , szukamy najdogodniejszej pozycji dla stawu skroniowo żuchwowego. Posługujemy się w tym celu deprogramatorem mięśniowym. Po zarejestrowaniu w ustach pacjenta tej najbardziej zrelaksowanej pozycji żuchwy, jesteśmy w stanie przenieść tę relację na modele osadzone w artykulatorze. Taka wizualizacja relacji szczęki i żuchwy stanowi dla nas punkt wyjścia do dalszego planowania rozwiązań protetycznych. Samo leczenie jak i diagnoza często zajmuje kilka wizyt ale dzięki temu jesteśmy w stanie zmniejszyć ryzyko powikłań w przyszłości.